رزم سیمرغ

رمول فيزيكي قدرت ضربه f=m.v/s مي‌باشد كه f در آن نيرو، m جرم ضربه‌زننده، v سرعت و s سطح مقطع تماس مي‌باشد. گلوله مثال خوبي براي تفهيم بهتر اين فرمول است. زيرا از هر سه پارامتر استفاده مي‌كند. مرمي يك فشنگ را تا حدّ امكان سنگين كرده و با استفاده از فلزات سنگيني مانند سرب و يا حتي فلزات بسيار سنگين راديواكتيو، جرم آن را بيش‌تر مي‌كنند. سرعت شليك و حركت گلوله نيز بسيار زياد است. حتي چند برابر سرعت صوت مي‌باشد و تا حدّ امكان با افزايش مقدار و كيفيت باروت، سعي در افزايش اين سرعت مي‌شود. نوك گلوله هم تيز است. يعني سطح مقطع تماس آن كم مي‌باشد. هرچه سطح مقطع تماس كم‌تر باشد، ضربه به داخل جسم نفوذ كرده و آن‌را مي‌شكافد. اكنون به بررسي اين سه عامل در شكستن اجسام مي‌پردازيم:

جرم ضربه‌زننده (m)
هرچه جرم ضربه‌زننده بيش‌تر باشد، قدرت بيش‌تري نيز خواهد داشت. فرق چكش با پتك در جرم و سنگيني آن است. به همين دليل، ضربات پا بسيار سنگين‌تر از ضربات دست مي‌باشند. زيرا جرم و وزن بيش‌تري دارند. يك فرد ماهر، با انتقال وزن و مركز ثقل خود بر روي ضربه، مي‌تواند موجب افزايش جرم مؤثر و در نتيجه توليد قدرت بيش‌تر گردد.

سرعت (v)
هر جسمي مي‌تواند تا حدّ معيني خم شدن را تحمل كنيد و پس از آن خواهد شكست. اگر شما بتوانيد قبل از اين‌كه جسم فرصت عكس‌العمل را داشته و بتواند به وضعيت قبل خود برگردد، آن را با سرعت به حدّ شكستن برسانيد، موفق خواهيد بود. درغير اين‌صورت صدمه خواهيد ديد. يك بوكسور اگر دستكش مخصوص بوكس را درآورد، دستان او تبديل به سلاحي زخمي و آسيب‌پذير مي‌گردند. هيچ كسي نديده است كه يك بوكسور بتواند در شكستن اجسام موفق شود، مگر اين‌كه رزمي‌كار باشد. تفاوت يك رزمي‌كار و يك بوكسور در سرعت و تكنيك اجراي ضربه مي‌باشد.

سطح مقطع تماس(s)
با كاستن از سطح مقطع تماس، نفوذ ضربه بيشتر شده و در مقابل، افزايش آن موجب پخش‌شدن نيرو و كاهش نفوذ مي‌گردد. دقت نمائيد كه ضربات را با مناطق ضربه‌زننده مجاز اجرا نمائيد. براي مثال در ضربات مشت بايد فقط از بندهاي دو انگشت وسط و اشاره استفاده كنيد تا ساير قسمت‌ها آسيب نبينند.